ਅਖਰ ਦੀ ਵੰਡ
ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਰੂਪਾਂ ਦੇ ਅੰਤਰ ਕਰਕੇ ਵਰਨਾਂ (ਅਖਰ) ਦੇ ਚਾਰ ਭੇਦ ਹਨ।
1) ਸ੍ਵਰ 2) ਵਿਅੰਜਨ 3) ਅਨੁਨਾਸਕ 4) ਦੁੱਤ ਅੱਖਰ
ਸ੍ਵਰ – ਮੂਲ ਸ੍ਵਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ 3 ਹੈ। - “ਓ, ਅ, ੲ”
ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਨਾਲ ਲਗਾਂ ਲਗਾ ਕੇ ਦੱਸ ਅੱਖਰ ਬਣਦੇ ਹਨ।
ਓ – ਉ, ਊ ਓ
ਅ – ਅ, ਆ, ਐ, ਔ
ੲ – ਇ, ਈ, ਏ
ਸ੍ਵਰ ਦੋ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ –
ਲਘੂ ਸ੍ਵਰ – ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਉਚਾਰਨ ਸਮੇ ਘੱਟ ਸਮਾਂ ਲਗਦਾ ਹੈ – ਅ, ਇ, ਉ
ਦੀਰਘ ਸ੍ਵਰ – ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਉਚਾਰਨ ਸਮੇ ਜਿਆਦਾ ਸਮਾ ਲਗਦਾ ਹੈ – ਆ, ਈ, ਊ, ਏ, ਐ, ਓ, ਔ
ਵਿਅੰਜਨ – ਜਿਹੜੇ ਅਖਰ ਲਗ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਤੋ ਬਿੰਨਾ ਨਾ ਬੋਲੇ ਜਾ ਸਕਨ –“ਸ ਤੋ ੜ” ਤਕ (32) ਵਿਅੰਜਨ ਹਨ।
ਅਨੁਨਾਸਕ – ਨੱਕ ਰਾਹੀ ਉਚਾਰਨ – “ਙ, ਞ, ਣ, ਨ, ਮ”
ਦੁੱਤ ਅੱਖਰ – ਪੈਰ ਵਿਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਦਾ ਹੈ – “ਹ, ਰ, ਵ”
ਲਗਾਂ ਮਾਤਰਾ – 10
ਕਨਾ (ਰਾ)
ਸਿਆਰੀ (ਰਿ)
ਬਿਹਾਰੀ (ਰੀ)
ਔਕੜ (ਰੁ)
ਦੁਲੈਂਕੜ (ਰੂ)
ਲਾਂ (ਰੇ)
ਦੁਲਾਵਾਂ (ਰੈ)
ਹੋੜਾ (ਰੋ)
ਕਨੋੜਾ (ਰੌ)
ਮੁਕਤਾ (ਰ) – ਕੋਈ ਚਿੰਨ ਨਹੀ
ਲਗਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾ – 1) ਹ੍ਰਸਵ ਲਗਾਂ 2) ਦੀਰਘ ਲਗਾਂ
1) ਹ੍ਰਸਵ – ਉਚਾਰਨ ਵਿਚ ਕਟ ਸਮਾਂ – ਮੁਕਤਾ, ਸਿਆਰੀ, ਔਕੜ
2) ਦੀਰਘ – ਜਿਆਦਾ ਸਮਾ – ਕਨਾ, ਬਿਆਰੀ, ਦੁਲੈਂਕੜ, ਲਾਂ, ਦੁਲਾਵਾੰ, ਹੋੜਾ, ਕਨੋੜਾ
ਲਗਾਖਰ – 3 ਕਿਸਮਾਂ – ਬਿੰਦੀ, ਟਿੱਪੀ, ਅਧੱਕ
ਓ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਿੰਦੀ ਹੀ ਲਗੇਗੀ।





0 comments:
Post a Comment